TOP 5
Waszych ulubionych kamer
Odwodnienie organizmu może rozwinąć się szybciej, niż większość osób przypuszcza. Wystarczy kilka godzin w wysokiej temperaturze, gorączka, biegunka lub intensywny wysiłek, by ilość wody w ciele spadła poniżej bezpiecznego poziomu. Już niewielki niedobór wody w organizmie obciąża układ krążenia i nerki, zaburza pracę mięśni oraz pogarsza koncentrację.

zdjęcie przesłane przez reklamodawcę
Czytaj dalej i dowiedz się, jak rozpoznać pierwsze oznaki odwodnienia organizmu, jak reagować i jak w codziennych sytuacjach zapobiegać nadmiernej utracie płynów.
Warto mieć świadomość tego tematu – im dłużej utrzymuje się niski poziom wody w organizmie, tym większe ryzyko zaburzeń elektrolitowych i groźnych powikłań.
Odwodnienie oznacza stan, w którym bilans płynów staje się ujemny. Co to dokładnie znaczy? To określenie sytuacji, w której organizm traci więcej, niż dostaje. Zbyt mała podaż płynów powoduje spadek objętości krążącej krwi, ale także zasobów płynów w tkankach.
Jak wygląda człowiek odwodniony? Warto spojrzeć na temat „od środka”. Płyny znajdują się wewnątrz komórek oraz między nimi, a rozkład elektrolitów utrzymuje prawidłowe ciśnienie osmotyczne i objętość płynów w tkankach.
Gdy zaczyna brakować płynów, komórki ciała tracą stabilne środowisko (zostaje zaburzona równowaga gospodarki wodno-elektrolitowej), a układ krążenia musi pracować intensywniej, by utrzymać prawidłowy przepływ krwi przez mózg, nerki oraz mięśnie.
W opisie odwodnienia zwykle bierze się pod uwagę dwie kwestie:
Pod tym względem najczęściej mówi się o odwodnieniu łagodnym, umiarkowanym i ciężkim.
Można też wyróżnić rodzaje odwodnienia, zależnie od proporcji utraty wody i sodu.
Dzienne zapotrzebowanie na przyjmowanie płynów zmienia się wraz z wiekiem, masą ciała, dietą, temperaturą otoczenia i poziomem aktywności fizycznej. Tak naprawdę każdego dnia może być inne.
U zdrowej dorosłej osoby przy umiarkowanym wysiłku przyjmuje się, że dla zachowania prawidłowego funkcjonowania organizmu potrzebne jest średnio od 30 do 35 ml wody na każdy kilogram masy ciała.
W ogólnych zaleceniach podaje się też wartości referencyjne dla całkowitej podaży wody (z napojów i żywności) – około 2 litry w ciągu dnia dla kobiet i 2,5 litra dla mężczyzn.
Zgodnie z definicją do odwodnienia dochodzi wtedy, gdy spożywamy mniej płynów, niż organizm wykorzystuje i wydala – deficyt rozwija się na dwa sposoby:
Przyczyną odwodnienia może być także znacznie zwiększone zapotrzebowanie na płyny. Dotyczy to zwłaszcza tych osób, które często nieświadomie piją za mało w stosunku do ogólnej utraty wody. Ryzyko jest najwyższe u:
Objawy odwodnienia zwykle narastają stopniowo, ale przy nasilonych stratach płynów (np. wymiotach, biegunce, wysokiej gorączce czy upale) skutki picia małej ilości wody mogą pojawić się już w ciągu kilkunastu godzin.
Jak sprawdzić, czy jest się odwodnionym? Na początku organizm „sygnalizuje” problem zwiększonym pragnieniem, rzadszym oddawaniem moczu i jego zmienioną barwą (na ciemniejszą). Zwrócenie uwagi na te kwestie pozwala szybko wychwycić pierwsze objawy odwodnienia u dziecka, seniora i osoby dorosłej.
Trzeba też brać pod uwagę, że przy dłużej utrzymującym się deficycie płynów (czyli przy przewlekłym odwodnieniu), objawy bywają mniej nasilone, a przez to zwykle mniej zauważalne.
Nie są jednak przez to mniej niebezpieczne – wręcz przeciwnie – mogą wiązać się z większym ryzykiem zaburzeń elektrolitowych, pogorszenia funkcji nerek i osłabienia tolerancji wysiłku.
Jak rozpoznać odwodnienie? Objawy odwodnienia u dorosłego to:
Objawy skórne odwodnienia:
Objawy ze strony krążenia:
Objawy neurologiczne odwodnienia:
Objawy psychiczne odwodnienia:
Skutki odwodnienia u osób starszych i dzieci mogą być mniej typowe, a ryzyko szybszego pogorszenia stanu wyższe.
Zignorowanie pierwszych objawów odwodnienia zwykle kończy się narastaniem deficytu płynów. Na początku organizm jeszcze „broni” krążenia – to właśnie z tego powodu pojawia się szybsze tętno i wyraźniejsze pragnienie, a ilość oddawanego moczu spada.
Gdy jednak rozwija się naprawdę skrajne odwodnienie, następuje pogorszenie ukrwienia tkanek i narastają zaburzenia elektrolitowe. Brak wody w organizmie może być wtedy poważnym zagrożeniem zdrowia, a nawet życia.
Co pić na odwodnienie? Najprostszy sposób to regularne picie wody w niewielkich porcjach. Organizm lepiej wchłania płyny, gdy są przyjmowane stopniowo – duże jednorazowe objętości tylko „przechodzą” przez układ pokarmowy, nie poprawiając realnie nawodnienia.
Gdy pojawia się wzrost temperatury ciała, biegunka, wymioty lub zwiększona potliwość, warto sięgać po napoje z dodatkiem składników mineralnych, by wyrównać również straty elektrolitów.
W codziennej diecie źródłem płynów mogą być też warzywa, owoce i zupy – to ważne zwłaszcza u osób, które mają trudności w piciu wody w czystej postaci.
Utrata płynów zwykle pociąga za sobą utratę elektrolitów – zwłaszcza sodu i potasu. Oba pierwiastki odpowiadają za przewodnictwo nerwowe, pracę serca i napięcie mięśni. Ich niedobór zaburza transport wody między komórkami, dlatego samo uzupełnienie płynów nie zawsze wystarcza do tego, by skutecznie „leczyć odwodnienie”.
Elektrolity będą najbardziej potrzebne, gdy ryzyko odwodnienia wzrasta np. po wysiłku i w upalne dni (kiedy w wyniku wzrostu temperatury ciała, naturalnie bardziej się pocimy), w przebiegu gorączki lub po epizodach wymiotów i biegunki.
W takich sytuacjach warto sięgać po suplementy diety. W ofercie marki formeds można znaleźć elektrolity formeds w formie wygodnych saszetek z odpowiednio poporcjowanym preparatem. Zobacz również artykuł na temat odwodnienia na formeds.pl.
U osób z niewydolnością serca, chorobami nerek lub przyjmujących leki wpływające na gospodarkę wodno-elektrolitową sposób nawadniania warto omówić z lekarzem.
Jeśli mimo nawadniania (wraz z przyjmowaniem elektrolitów na odwodnienie) objawy nie ustępują, konieczna jest ocena stanu ogólnego i ustalenie przyczyny zaburzeń.
W cięższych przypadkach leczenie odwodnienia wymaga podania płynów dożylnych, zwłaszcza przy dużych stratach wody i elektrolitów lub przy współistniejących chorobach nerek.
Nigdy nie należy też przyjmować samodzielnie leków na odwodnienie – w nagłych przypadkach zawsze należy zgłosić się po profesjonalną pomoc medyczną.
Profilaktyka jest prostsza niż terapia. Podstawą jest stałe nawadnianie w ciągu dnia – nie dopiero wtedy, gdy pojawi się pragnienie.
Regularne kontrolowanie ilości przyjmowanych płynów, obserwacja koloru moczu i dbanie o równowagę między podażą a stratami to najprostszy sposób, by nie dopuścić do sytuacji, w której w organizmie zaczyna brakować wody.
Bibliografia
D'Acierno, M., Fenton, R. A., & Hoorn, E. J. (2025). The biology of water homeostasis. Nephrology Dialysis Transplantation, 40(4), 632-640.
Roumelioti, M. E., Glew, R. H., Khitan, Z. J., Rondon-Berrios, H., Argyropoulos, C. P., Malhotra, D., ... & Tzamaloukas, A. H. (2018). Fluid balance concepts in medicine: Principles and practice. World Journal of Nephrology, 7(1), 1.
Li, S., Xiao, X., & Zhang, X. (2023). Hydration status in older adults: current knowledge and future challenges. Nutrients, 15(11), 2609.
Liska, D., Mah, E., Brisbois, T., Barrios, P. L., Baker, L. B., & Spriet, L. L. (2019). Narrative review of hydration and selected health outcomes in the general population. Nutrients, 11(1), 70.
Rychlik, E., Stoś, K., Woźniak, A., Mojska, H. (2024). Normy żywienia dla populacji Polski. Warszawa: Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy.
Fitatu.com: https://www.fitatu.com/blog/nawodnienie-organizmu-dlaczego-jest-wazne/
Frith, J. (2023). New horizons in the diagnosis and management of dehydration. Age and Ageing, 52(10), afad193.
Waszych ulubionych kamer